♥بناعقل♥
من بنای عقل را در هم کوبیدم
با دستهای عشق
من شادیهایم را معامله کردم
با ذره ای از اندوه لاله
من آسمان را به اشک کشیدم
و کویر را با خنده پر کردم
من گلو را به خنجر
و ساقه های گندم را به نوازش داس معتاد کردم
به کویر آموختم زخمهایش را
با نمک مرهم کند!
من برای تنهایی عشق شقایق دشت دور
به وحشت افتادم
و خدا را از ایمان خویش ترساندم
[ جمعه 06 بهمن 1391 ] [ 19:09 ] [ shamimeshgh_m ]
[
ارسال نظر(0)
]
